बाँच्नुमात्र जीवन भए बाँचेकै छु भन्नुपर्ला
हाँस्नु रम्नु  जीवन भए मरेको छु भन्नुपर्ला ।

हिजोसम्म हाँसो ः जीउने कला भएकै बेला
जीवनको अर्थ बुझें एक्लिएछु भन्नुपर्ला ।

झुटो खेती गर्नेसंग माया जोड्न नसकेर
जीवनले दुःख पायो रित्तिएछु भन्नुपर्ला ।

तिम्रो रुपमा श्रृंगार थप्दा तिमी चर्चित रुपा भयौ
तिमीले पनि धोका दिंदा मरिसकें भन्नुपर्ला ।।
        सोमराज पोखरेल ‘लुनाटिक’
   ( ८ मंसिर ०६९ साँझ ६ बजेर १० मिनेटमा )